Wat een sfeertje.
Het is 8 uur als ik een semi rokerige hal van het kijk- mij-eens-gerenoveerde oude postkantoor binnenstap.
Ik ben nummer 50 en meteen wordt mijn moed me in de schoenen gepraat.
Wat ik hier doe?
2 woorden:
Robbie
Oké, misschien heb je er al aan één genoeg.
Dan begint het spectakel....
Ik ben een rookey als het gaat om `laten we voor het postkantoor slapen voor kaartjes´, dus het was even wennen, maar dan wordt me uitgelegd dat het nummertje je plek in de rij is.
En 50... aj... da´s geen goed voor teken...
Maar hey... ik laat me niet uit het veld slaan+ I´m a girl with a mission en die zal ik volbrengen!
Het is nog even wachten voor het 9 uur is en de postkantoorbeamte de menigte durft te trotseren met een notepad en een pen... heerlijk! In de tijd van digitale gadgets zijn ze hier nog lekker nuchter en dat werkt blijkbaar het beste. De man, die later de populairste man van middelburg werd voor al diegenen die kaartjes hebben kunnen bemachtigen, schrijft uit alle macht de orders van de uitgeroepen nummers.
4x veld of anders maakt niet uit. 3x zit, 2x staan en 2x zit... alle combi´s vliegen de man om de oren om, zodra het startsein om 10u klinkt, zo snel als zijn (waarschijnlijk speciaal voor deze ochtend getrainde) typ-hand het werk te laten doen.
De spanning stijgt tot 10u en dan… en de ticketmachine snort...
De eerste kaartjes rollen over de vloer voor de voeten van een postkantoorcollega die de orders netjes verwerkt en de eerste fans blij maakt met de felbegeerde kaarten.
Nog steeds is er die spanning… tot welk lootje komen we? En jahoor… dan zakt me de moed in de schoenen… tot nummer 25 zijn er kaarten…
Dan valt het stil in de hal en dwalen wat sippe gezichtjes af richting de deur. Ik niet. Ik blijf zitten. Er werd mij namelijk een tip gegeven; blijf zitten waar je zit, want er worden altijd extra concerten gegeven en dat zal deze keer niet anders zijn!
Maar dan ineens roept iemand… wie wil er nog 2 kaarten? Het zijn de allerlaatste kaarten van het 2e concert. De reden is onduidelijk waarom deze ineens over zijn, maar ik roep ja over een stille menigte heen, die blijkbaar net iets te laat wisten wat ze daadwerkelijk hoorden. 2 kaartjes over!?
Ik betaal en ben dus verzekerd van een plaatsje in de Arena in juni!
Maar het mooiste komt nog. Ik hoef mijn lootje niet in te leveren, wat me nog eens kans geeft op kaartjes voor extra concerten.
En dan komt er een seintje via de computer; de kaartverkoop gaat verder en
Brigitta.