Direct naar de kronkel.
Ken je die; van die dagen dat je eigenlijk heel veel wilt doen en heel veel van plan bent, maar op de een of andere manier komt het er niet van?
Die heb ik regelmatig...
Maar afgelopen zondag was anders. Deze zondag zou ik eerst even wat opruimen en dan aan dat schilderij beginnen, waar ik al een week zin in had om aan te beginnen.
Maar eerst maar even het noodzakelijke doen. First things first. De badkamer.
Ook een raar iets eigenlijk; ik heb helemaal (helaas) geen bad. Maar als je het "douche" noemt, is het ook gek... Oké; Dan maar badkamer.
Goed... 't is een rotklus, maar het moet gebeuren... Zondag wasdag (huh?), dus dat eerst maar even doen. Was verzamelen. Oh, daar ligt nog een stapeltje om op te vouwen; die doe ik wel even tussendoor. En welke trui zal ik strakjes aan doen. Och laat ook maar; is toch veel te warm.
Hold on... Back to de badkamer.
Oké; was in de wasmachine, en aan de slag.
En dan natuurlijk het toilet; defenately NOT one of my favourites, maar hé; moet ook gebeuren! Ik ben altijd veel te enthousiast met die borstel en ja; daar heb je het al... flush en ineens mis ik het toiletblokje; darn! Ik zie nog nét een blauwe schim in het kolkende water verdwijnen. Mijn welgemeende excuses aan mannen bij de afvalzuivelingsinstallatie...
Na the bathroom ordeal is het tijd voor "vrije tijd", alhoewel ik die bloemetjes ook niet zomaar eenzaam en alleen in een grote blokker-shopper op het balkon kan laten staan. Weet je; die doe ik ook wel even tussendoor en dan ga ik daarna écht aan dat schilderijtje beginnen... (hou vast dat idee hou vast die inspiratie!). Maar voordat ik mijn nieuwe leuke, gezellige en liefogende winterharde plantjes een mooi plekkie op mijn balkon kan geven, moeten eerst die vage uit de hand gelopen wildgroei aan gekke gerariums en een kale "bellen"boom het veld ruimen voor schattige heide en wintergroen... (en ik hou niet eens van geraniums!)
Je moet weten dat ik begin dit haar in mijn appartementje ben getrokken en van het voorjaar IETS te enthousiast plantjes heb gekocht. Zó enthousiast dat na het planten en schikken, ik zelf niet meer kon zitten! dat moet dus volgend jaar anders, maar dat betekent wel dat ik nog met de naweeën zit. Gelukkig heb ik bosjes onder mijn balkon (2 hoog) en met een kleine oeps en een val van 7 meter scheelt het binnen een hoop troep en hoef ik slechts om de hoek te lopen voor de ondergrondse afvalcontainer.
Na een aantal vuilniszakken lijkt er licht gekomen op mijn balkon. Die hangbak is inmiddels gevuld met van die gezellige plantjes met van die leuke besjes, die toffe pyramide-pot heeft leuke heide en mijn tafeltje is opgedirkt met wat kallebassen en een leuk potje met winterharde sierheide. Alleen... Die losse blaadjes onder die houten tegels die moeten eigenlijk nog even weg; dat staat beter en het gaat niet rotten op die neppe grasmat die er nog decoratief onder ligt. Dus nog maar even aan de slag met de stofzuiger. Oh, wacht: Tussendoor nog even de afgezaagde houtenrandjes van de tegels nog even een likje winterbeits geven, zodat ze er weer tegen kunnen. En weer verder met de stofzuiger. Dat is écht een goed ding; het is zo'n hele oude oranje die nog van de 90 jarige moeder van onze oude overbuurvrouw is geweest. Die heeft er dus al heel wat milage opzitten...
Ineens word ik opgeschrikt door een "niet pluis" geluid... de stofzuiger verslikt zich en de stofzak is gescheurd. Darn; door vocht. Van die nattige blaadjes natuurlijk en ja hoor; een zielig straaltje water loopt onder het apparaat vandaan... dat ziet er niet best uit en ik besluit de patiënt in deze toch al te warme flat op het allerwarmste plekje te zetten. Daar staat hij nu nog op te drogen, hoe het inmiddels met 'm gaat... dat ga ik vanavond maar even bekijken. ... Verder met de kruimeldief, want in de huiskamer liggen nogal wat restanten van aardesporen, over de keuken maar niet te spreken.
Maar dan blijkt dat het stiekem al weer kwart voor 5 is. Oké oké; ik heb eerst uitgeslapen en eerst even relaxed Jetix gekeken (ja; je moet het bijhouden als je jongere nichtjes hebt!). Maar tóch; zo'n middag vliegt voorbij! En om half zes heb ik afgesproken bij mijn ouders te gaan eten... Mijn creatieve middag komt niet helemaal uit de verf.
Ik ruim de laatste sporen van mijn balkon-scene op en gooi die gekke kaalgewaaide bellenboom van 2 hoog naar beneden. (het blijkt dat die dingen niet tegen tocht kunnen. Handig op een balkon. En bedankt, bloemenman! <bloemenman verlaat het toneel> )
Ik loop nog snel even naar beneden om dat ding in die container te doen, om daarna naar mijn ouders te fietsen. Haastige spoed...
Tja
Je kent die nieuwe containers wel; een kleine opening met kweetniet hoeveel kub onder de grond. Met zo'n handige draaibak tegen luchtjes. Handig? Behalve als je kale bellenboompje er té groot voor is... Ik dacht ik help 'm wel even naar beneden. Op het moment dat ik die klep sluit, drong vóór de pijnscheut al tot me door dat dit géén goede actie was... en ja; een dikke raargekleurde gekneusde vinger kwam weer tevoorschijn. "The revenge of the old vacume cleaner" I guess.
Gelukkig is het even later koud op de fiets en wordt mijn vinger "ge-air-cooled". Mijn ouders hebben wel zo'n coolpack, dat koelen doe ik bij hen wel. Maar een half uur later na het naarstig doorzoeken van overvolle vriesladen zit ik met een koelboxblok in een lotus-decor-keukendoekje op de bank.
Zucht.
De avond is begonnen. Gezellig; iedereen bij elkaar. Is weer lang geleden.
Maar zondag is dus defenately niet de dag voor creatieve uitspattingen. I'll try next saturday... fingers crossed.
Brigitta.
Reeds twee door derden achtergelaten reacties op deze kronkel.
Whahaha geniaal verhaal..
Ik heb smakelijk zitten schuddebuiken achter de pc..
enneh...
Kijk liever een beetje uit met het crossen van je fingers, je weet maar nooit welke revenge er NU weer op de loer ligt..
En je hebt er alweer een fan bij! Ik blijf je verhalen lezen, grappig!!